Sfeervol eten in Pinokkio’s restaurant

Als je entertainment combineert met eten heb je een theaterrestaurant. Laat de Efteling er nu juist een hebben gelegen in het Efteling Theater. Omdat de sprookjesmusical Pinokkio in het theater draait hebben ze het restaurant her-gethematiseerd naar Pinokkio’s restaurant. Hier besloot ik tweemaal te gaan eten.

Binnenkomst

Als je uit het park komt lopen dan zie je al direct een huifkar op het Dwarrelplein staan die ter promotie dient voor Pinokkio’s restaurant. Als je voorbij de huifkar loopt en dan naar links afbuigt zie je de ingang van het theaterrestaurant al. Voor de ingang staat een beeld van een nar die je verwelkomt om naar binnen te gaan. De gevel van het restaurant loopt soepel over in de sprookjesachtige gevel van het Efteling Theater. Voor de ingang van het restaurant ligt een klein terras dat helaas nooit wordt gebruikt. De officiële ingang blijft gesloten en ik word verzocht het theaterrestaurant binnen te gaan door de foyer van het Efteling Theater. Vanuit hier is een klein gangetje aangelegd die het theaterrestaurant verbindt met de foyer.

Aan het begin van de gang staat een medewerkster met Constanzo gasten welkom te heten en te vragen naar het reserveringsnummer. Als je deze hebt doorgegeven mag je als eerste je jas ophangen in de garderobe van het restaurant. Dit is niet gebruikelijk in de restaurants van de Efteling dus dit verraste mij wel. Als ik mijn jas heb opgehangen word ik naar de tafel gewezen waar ik mag gaan zitten. De tafels hebben allemaal uitzicht op een halfrond podium waar het entertainment op verschijnt. Op het podium was vanwege het Pinokkio thema een Italiaans geveltje gebouwd.

Tijdens mijn eerste bezoek was ik een van de eerste gasten. Hierdoor kreeg ik ook een plek aangewezen met goed uitzicht op het podium. Tijdens mijn tweede bezoek had ik minder geluk en moest ik wat verder achterin het restaurant zitten dicht bij de keuken.

De show

Na een poosje wachten begon de show. De show stond in het teken van het marionettentheater van Constanzo. Constanzo was natuurlijk de gastheer en eigenaar van het restaurant en verzorgde samen met zijn vrouw Lara, nicht Marina en pizzabakker Eros de show. Pinokkio’s restaurant is natuurlijk vernoemd naar Pinokkio die hier verschillende voorstellingen had meegedraaid omdat de kat en de vos hem daartoe verleid hadden. Pinokkio is helaas al weg dus moet Constanzo het zonder zijn magische houten pop doen. In het begin stellen ze zichzelf voor en praten ze het verhaal aan elkaar doormiddel van verschillende pop- en Italiaans gerelateerde liedjes te zingen. Daarbij worden soms de kinderen het podium opgevraagd om mee te dansen. Sommige liedjes komen uit de sprookjesmusical Pinokkio en andere hebben betrekking op het eten dat ons te wachten staat zoals het pizzalied van André van Duin. Verder komen we tijdens de show erachter dat Eros verliefd is op Marina. Tijdens de liedjes wordt het eten uitgeserveerd.

De show was niet aan één stuk door gedaan. Ze zongen meestal één of twee liedjes en daarna gingen ze een activiteit doen met de kinderen achter in de zaal. Dit kon variëren van een Pinokkio hoedje vouwen tot een eigen marionet maken. Hierdoor konden de ouders rustig het eten opeten terwijl de kinderen vermaakt werden. Zo af en toe kwam Constanzo langs om een praatje te maken en te vragen of alles lekker had gesmaakt. Tijdens de show was er ook veel interactie met het publiek. Zo was er tijdens ons bezoek iemand jarig. Hiervoor kwam al het entertainment en de bediening van de keuken met Italiaanse vlaggetjes naar de jarig toe om ‘Felitica’ te zingen.

Tijdens mijn eerste bezoek kon ik niet de hele show uitkijken omdat ik een bus moest halen. Tijdens mijn tweede bezoek kon ik dit wel. Nadat de show is afgelopen kan je nog een kopje koffie of thee bestellen en rustig na genieten. Ook na de tijd komt Constanzo bij je langs om een praatje te maken. Het geeft niet de indruk dat je moet opschieten en dat is fijn.

Het eten – Pinokkio’s pizza arrangement

Tijdens mijn eerste bezoek kon je als enige kiezen voor het Pinokkio’s pizza arrangement. Dit betekende dat je zelf niet kon kiezen wat je ging eten maar dat je een vast menu kreeg. Het voorgerecht was minestronesoep geserveerd in een soepterrine met een grote opscheplepel. De opmaak was erg leuk gedaan aangezien je met z’n allen uit een grote soepterrine opschept. De soep zelf was erg goed gekruid en was rijkelijk gevuld met witte bonen, een beetje pasta en heel veel verschillende soorten groenten. Dat maakte deze soep ook erg gezond! We hadden ten eerste al erg genoten dat we het zo snel kregen en ten tweede dat het zo lekker was.

Als hoofdgerecht hadden we twee pizza’s Quattro Stagioni en een Cesar salade. Dit waren twee grote pizza’s met vier verschillende smaken: magherita, peperoni, Hawaï en tonijn. Als eerste koos ik voor de pizzapunt peperoni. Deze was goed scherp en erg smakelijk. Wat geen goede keuze van mij was dat ik na de peperoni een pizzapunt magherita koos. Aangezien de smaak hiervan wat flauwer is dan van een peperoni pizza proefde ik er vrij weinig van. De Hawaï pizza punt heb ik aan mij voorbij laten gaan en de tonijn was wat aan de zoute kant.  De Cesar Salade was erg lekker. Er zaten een paar croutons, paprika, tomaat, verschillende soorten sla en een saus doorheen. Aan de twee pizza’s met de salade hadden wij niet genoeg dus we hadden er nog een pizza bij besteld. Aangezien het een arrangement was kregen wij de volgende pizza er gratis bij. Het nagerecht bestond uit een kopje thee of koffie

Het eten – à la carte restaurant

Een paar maanden later was Pinokkio’s restaurant weer verandert van een arrangement naar een à la carte restaurant. Dit was de reden dat ik het restaurant voor een tweede maal bezocht. Toen ik rondom de tafel zat heb ik de menukaart aandachtig bestudeert. Op de menukaart stonden onder andere een groot aantal pizza’s die ik ook tegen kwam op de pizza Quattro Stagioni die ik tijdens mijn vorige bezoek al had gehad. Dit was dan ook de reden dat ik koos voor een pasta. Ik koos voor de pasta bolognaise. Helaas viel de pasta erg tegen in vergelijking met de pizza’s van het arrangement. Er lag eerst een laag blanke pasta op mijn bord. Daaroverheen was de rundergehakt met saus, diverse groenten en de parmezaanse kaas gestrooid. Het was erg smakeloos. Flinke domper in vergelijking met de pizza’s.

Mijn gezelschap had voor de pasta al Salmone gekozen. Deze pasta was erg vergelijkbaar met de pasta bolognaise en viel dus ook tegen. De zalm proefde ook zeker niet vers en dat maakte deze pasta al helemaal niet lekker. Als nagerecht hadden we nog voor een Panna Cotta gekozen in de hoop dat het wat beter was dan de pasta’s. Gelukkig was dit ook het geval en hebben we het restaurantbezoek op een goede manier kunnen afsluiten.

Pinokkio’s restaurant is zeker een restaurant met potentie. De show was leuk gedaan en de pizza’s smaakten erg lekker. Helaas heb ik hier ook direct een grote domper gezien en dat waren de pasta’s. Ik hoop voor het restaurant dat het eenmalig was en dat ze dit niet vaker hebben want anders zou ik me wel zorgen maken.

Jelmer

Geef een reactie